سارینا تموم هستی مامان و بابا

عزیز دلم، ٢٤ اسفند ماه سال ١٣٩٠ ، ١١ ماه کامل از تولدت گذشت.........   درست پارسال توی همین ایام، تمام وجودم پر بود از ترس و اضطراب. من و بابایی هر جور نذر و نیازی رو برای صحیح و سالم به دنیا اومدنت کرده بودیم............ خدایا هزار بار شکرت... شکر... شکر... سارینا رو که هدیه ای از طرف خودت بود، صحیح و سالم به من و محمد دادی. ایشالاه که بتونیم، امانت دارهای خوبی باشیم...   نفس و عسل و قند و نبات و ... ( هر چی که فکرش رو کنی) مامان و بابا   ١١ ماهگی ات مبارک.   این ماه هم طبق ماهگردهای قبلی، شیرینی ١١ ماهگی ات رو همراه مامان جونی و عمه فرش...

دختر گلم، دلم برات بگه که بعد از اینکه کلی لباس های خوشگل من و بابا محمد برات خریدیم ، نوبت آرایشگاه عیدت شد و خانوم خانوما موهاش رو کوتاه کرد. طبق معمول فاطمه جون زحمت کشید و 21 اسفند ماه سال 90 موهات رو برای عید یه کمی کوتاه کرد. فاطمه جون موهات رو توی حموم باباجونی شون کوتاه کرد و خیلی اذیت نکردی و خدا رو شکر نترسیدی:   توی عکس بالا موهات کوتاه شده و بغل فاطمه هستی.   ایشالاه آرایشگاه عروسی دختر یکی یه دونه مامان و بابا     و اون روز یه برف خیلی مفصلی هم اومد و هوا خیلی خیلی سرد بود و برف زیادی روی زمین نشسته بود و با اینکه هوا سرد بود، من و بابا محمد تصمیم گرفتیم که لب...

                       دختر گلم، امسال از اواسط اسفند ماه خونه تکونی مون رو شروع کردیم. فکر می کنم که برای سارینا خانوم توی خونه تکونی خوش گذشت و خلاصه تا تونست از فضولی کردن کم نگذاشت.                 هر لحظه که من و بابا محمد سرگرم کار بودیم و برای چند ثانیه از جلوی چشم هامون دور می شدی، کار خودت رو می کردی و دسته گل به آب می دادی.  بیشتر مواقعی که گمت می کردیم  یا برای چند دقیقه مشغول خونه تکونی بودیم و حواسمون بهت نبود، تو رو جلوی سبد ...

سارینای عزیزم، من و بابا محمد دیدیم که با وجود شما خونه تکونی خیلی سخت شده و علاوه براینکه باید کارها رو می کردیم، باید تمام حواس مون رو هم جمع می کردیم تا مواظبت باشیم و به وسایل خطرناک دست نزنی و هم اینکه تو رو باید از گرد و خاک دور می کردیم و از پوشک عوض کردن و غذا دادنت هم غافل نمی شدیم، یه جورایی خیلی برام سخت بود و هر کاری هم که می کردیم با اسباب بازی هات سرگرم نمی شدی و دائما توی گرد و خاک بودی.... سرانجام تصمیم گرفتیم که برای سلامتی و راحتی خودت هم که شده ، جمعه 19 اسفند 1390 تو رو بردیم خونه مامانی منیژه و به این ترتیب بود که طولانی ترین جدایی من و تو اتفاق افتاد از ساعت 9 صبح تا 7 و نیم شب ... خیلی برام سخت بود و خدا از دل...

از اواسط 11 ماهگی ات یاد گرفته ای که وقتی تو رو روی دیوار تکیه می دیم کاملا می ایستی و اگه تنبلی نکنی حتی چند قدم هم بر می داری ... مدت زمانی که تنها می ایستی بیشتر شده و  چند قدم هم بر می داری. تقریبا از اواسط  اسفند 1390 می تونستی در حد یک یا دو قدم تنها برداری و سریع می افتادی زمین... در ضمن ایامی که یه کمی باهات تمرین می کنم،  طبق معمول بابا محمد طرف تو رو می گیره و می گه دخترم رو زیاد خسته نکن ... همیشه مامان جونی می گه اگه مشکلات دندون درآوردن سارینا نبود، خیلی زودتر سارینا راه می افتاد. واقعا درست هم می گه تا می ری یک کمی وزن بگیری و تقویتت کنیم، دوباره زمان درآوردن دندون بعدی ات می شه و کلی اذیت ...

سارینا جون، از نحوه خوابیدنت نپرس که برای خودش واقعا فیلمیه ، کاملا توی رخت خوابت چرخ می زنی و هر حالتی که فکر کنی می خوابی و حتی بعضی مواقع چند قدمی رو توی خواب چهار دست و پا راه می ری و بیرون از رخت خوابت دوباره خوابت می بره . حتی چند باری واقعا ترسیدم ، وقتی از خواب بلند شدم سر جات نبودی و یه کمی که دورم رو نگاه کردم، بالای سر یا پایین پاهام دیدم که خوابیدی...     اگه توی عکس بالا یک کمی دقت کنی، متوجه می شی که کاملا بالشی که روش می خوابی زیر پاهات قرار گرفته!!! واقعا پشه بند هم برای خودش نعمتیه، چون مواقعی که یک کمی توی خواب تو رخت خوابت می چرخی، پشه بند یک کمی مانع حرکاتت می شه و نمی گذاره...

سلام اولا تولدت مبارک....................... جشن تولدت خیلی عالی بود ایشالاه به همین زودی گزارش کامل از جشن به همراه کلی عکس رو تو وبلاگت می گذارم. ثانیا بعد از جشن تولدت کمی سرم خلوت شده و می خوام به امید خدا تمام خاطرات اسفند ١٣٩٠ به بعدت رو برات کامل بنویسم......   پس به امید خدا شروع می کنیم................   ...